Koode

Review: In Anjali Menon's movies, it is the little things that make the most beautiful of differences. Koode is no different. The movie is a touching yet breezy tale and take on relationships that sometimes lose their meaning, in between the words that not spoken and moments that are not lived.

The protagonist of the movie, Joshua brilliantly portrayed by Prithviraj and Zubin, who is working in Dubai gets a call to return home urgently. 

From then on, the movie's scriptwriter and director, Anjali, and the cinematographer Littil Swayamp takes the audience through the emotions of Joshua - his joy, his troubles and how his little sister Jenny helps him find that life is lived in between all these.

Prithviraj as Joshua is mellow and vulnerable, perfectly complementing the vivacious Jenny, played by Nazriya. The actress’ comeback has everything that she was missed for - her spontaneity and natural expressions only make us love Jenny more.

Parvathy as Sophie is so detailed by Anjali that despite the limited dialogues and screen time of the character, the audience sees the iron will behind each of her decisions. 

Both Ranjith and Maala Parvathy as Joshua’s parents play their parts well - expressing the helplessness of their situations while coming in terms in what has happened. Roshan Mathew also plays his character Krish well in the portions where the story veers off to show Jenny’s college days.

Anjali like her previous movies has focused on the little things in the lives of the protagonists to move the audience while also making us smile - be it the family photo, Joshua's cringing while his sister gets an injection, him insisting his father to buy a new car, Sophie taking the decision or even Atul Kulkarni's character asking Joshua to pass the football to a young Sophie.

The locales and Raghu Dixit's music adds to the soul of the movie. Much like the highlight of the feel-good movie, Anjali ensures that she packs in nuggets of joy whenever a situation gets tense.

Koode is a breezy, feel-good movie that has good performances, visuals and neatly sketched characters that will stay with you even after you leave the theatre.



അഞ്ജലി മേനോന്റെ സിനിമകളിൽ ഏറ്റവും മനോഹരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ചെറിയ കാര്യങ്ങളാണിവ. കോഡും വ്യത്യസ്തമല്ല. ജീവിച്ചിരിക്കാത്ത നിമിഷങ്ങളിൽ സംസാരിക്കാത്ത വാക്കുകൾക്കും, വാക്കുകളുടെ ഇടയിലും, ചിലപ്പോഴെല്ലാം ആശയങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു ബന്ധമാണ് ഈ സിനിമ.

ദുബായിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന പൃഥ്വിരാജ്, സുബിൻ എന്നിവരാണ് ചിത്രത്തിൽ പ്രധാന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

അതിനുശേഷം സിനിമയുടെ തിരക്കഥാകൃത്തും സംവിധായകനുമായ അഞ്ജലിയും ഛായാഗ്രാഹകനായ ലിറ്റിൽ സ്വാംപ്വും ജോഷ്വയുടെ വികാരങ്ങളിലൂടെ പ്രേക്ഷകരെ ആകർഷിക്കുന്നു - അവന്റെ സന്തോഷം, പ്രയാസങ്ങൾ, അവന്റെ സഹോദരി ജെനി എന്നിവയെല്ലാം ഇവിടത്തെ ജീവിതത്തിൽ ജീവിക്കുമെന്ന് എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ജോഷി പോലെ പൃഥ്വിരാജ് സുഖകരവും ദുർബ്ബലവുമാണ്. നടി തിരിച്ചുവരവ് അവനു നഷ്ടമായ എല്ലാത്തിനും ഉണ്ട് - അവളുടെ സ്വാഭാവികതയും സ്വാഭാവിക ആമുഖങ്ങളും ജെന്നിയെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്നു.

അഞ്ജലിയാണ് സോഫിയ എന്ന് പാർവ്വതിയെ വിശദമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. പരിമിതമായ സംഭാഷണങ്ങൾക്കും തിരക്കഥകൾക്കും ശേഷവും, ഇരുവരുടെയും തീരുമാനങ്ങൾ ഓരോന്നും പിന്നിലുണ്ട്.

ജോഷ്വയുടെ മാതാപിതാക്കൾ രഞ്ജിത്തും മഹാല പാർവതിയും തങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങൾ നന്നായി കളിക്കുന്നു. അവരുടെ സാഹചര്യങ്ങളുടെ നിസ്സഹായത പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. രോഷൻ മാത്യുവിന്റെ കഥാപാത്രത്തിന്റെ കഥാപാത്രവും കിട്ടി.

അഞ്ജലിയുടെ മുമ്പത്തെ മൂവികൾ പോലെ പ്രേക്ഷകരെ പ്രേക്ഷകരെ പ്രേക്ഷകരെ പ്രേക്ഷകരെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനിടയ്ക്ക് കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു - കുടുംബചിത്രമായി, ജോഷ്വയുടെ സഹോദരി ഒരു കുത്തിവയ്പ്പ് കിട്ടിയപ്പോൾ അച്ഛൻ ഒരു പുതിയ വാങ്ങാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. കാർ, സോഫി തീരുമാനം എടുക്കുകയോ അതുൽ കുൽക്കർണിയുടെ കഥാപാത്രം ജോഷ്വനോട് യുവ സോഫിയെ ഫുട്ബോൾ ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകപോലും ചെയ്തു.

രഘു ദീക്ഷിതിന്റെ സംഗീതവും ഈ സിനിമയുടെ ആത്മാവിനോടു ചേരുന്നു. അഞ്ജലിയുടെ സന്തോഷം എന്ന ചിത്രത്തിൽ അഭിനയിക്കാനൊരുങ്ങുകയാണ് അഞ്ജലിയുടെ ജീവിതം.


നല്ല തുടക്കം, വിഷ്വലുകൾ, ചിത്രശലഭങ്ങളുള്ള കായികാഭ്യാസമായ ഒരു കഥാപാത്രമാണ് കൊഡാദ്. നിങ്ങൾ തിയേറ്ററിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോഴും നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടാകും.