Hippi

                 Let’s get this right off the bat. Hippi is a problematic film that makes casual sexist and ageist remarks that are passed off as jokes. It’s also a film that believes showcasing a character (JD Chakravarthy), who’s the Vice President of a tech company, squeezing his female employees inappropriately and forcing them to hug another male colleague to ‘cheer him up’ is completely okay. In fact, he’s later glorified to such an extent; he even becomes an almost Yoda-like mentor in the lead couple’s lives. In an age where numerous women (and men) have been fighting for their mental health and abuse at workplace to be taken seriously, writing such characters and dialogues that objectify women and call them ‘item’ are a definite no. 

Coming to the lead pair – Devadas urf Hippi (Kartikeya) and Amukta Malyada (Digangana Suryavanshi), they’re so unbalanced and indecisive it almost makes your head reel watching it all play out on-screen. What could’ve been a quirky love story between two misfits gets turned into a long drama that forces itself to deliver an ending it thinks the viewers would want. Devadas is a kick boxer turned techie who only has his job secure because his female boss (who was adamant on removing him) is bowled over by his abs. Amukta Malyada switches between wanting to torture her boyfriend and get his attention so fast, it gives you a whiplash. Why they both insist on staying in a relationship when both seem to dislike each other so much despite loving each other is a mystery the film never answers. 

Kartikeya, Digangana, JD Chakravarthy and even Brahmaji and Vennela Kishore deliver earnest performances and shine through but seem painfully stuck in a movie that has nothing much to offer. Director TN Krishna chooses comic-book style visuals that are interesting, but get picked up and dropped off erratically, to no end. The narrative and editing on the other hand is way too choppy and old-school. The cinematography by RD Rajasekhar and music by Nivas K Prasanna have nothing much to write home about, but the song Yevathive leaves an impression even if the BGM falls flat. By the end of the film, all that you’re left with are weird jokes about erections and a drawn-out film that makes no sense. 

కథ :

దేవ్ (కార్తికేయ) స్నేహతో (జజ్బా సింగ్) ఆల్ రెడీ లవ్ లో ఉంటాడు. అయితే స్నేహ ఫ్రెండ్ ఆముక్తమాల్యద (దిగంగన సూర్యవంశి)ను చూసిన వెంటనే లవ్ లో పడిపోతాడు. ఇక ఆమెను ప్రేమలో పడేయడానికి రకరకాల ప్రయత్నాలు మొదలుపెడతాడు. ఆ తరువాత జరిగే కొన్ని నాటకీయ పరిణామాల అనంతరం ఆముక్తమాల్యద దేవ్ ప్రేమను అంగీకరిస్తోంది. అయితే తన చెప్పిన ప్రతి పనిని చెయ్యాలని షరతు పెడుతుంది. ఆ తరువాత వారిద్దరి మధ్య జరిగిన కొన్ని సంఘటనల తరువాత ఇద్దరి మధ్య కొన్ని మనస్పర్థలు వస్తాయి. వాటి మూలంగా వారి జీవితంలో చోటు చేసుకున్న అంశాలు ఏమిటి ? ఈ క్రమంలో వారి మధ్యన ఆనంద్ ( జేడీ చక్రవర్తి) ఎలాంటి పాత్రను పోషించాడు ? ఇంతకీ వాళ్లిద్దరూ మళ్లీ కలిసారా ? లేదా ? లాంటి విషయాలు తెలియాలంటే వెండితెర పై ఈ చిత్రం చూడాల్సిందే.

ప్లస్ పాయింట్స్ :

దర్శకుడు చెప్పాలనుకున్న థీమ్ తో పాటు సినిమాలో యూత్ కి నచ్చే అంశాలు ఉండటం సినిమాకి బాగా ప్లస్ అయింది. ఇక హీరోగా నటించిన కార్తికేయ తన పాత్రకు తగ్గట్లు లుక్స్ అండ్ నటన పరంగా కూడా ఆకట్టుకుంటాడు. పైగా తన సిక్స్ ప్యాక్ తో తన డాన్స్ మూమెంట్స్ తో సినిమాకే హైలెట్ గా నిలిచాడు. ముఖ్యంగా బాక్సింగ్ సీన్ లో, ప్రీ క్లైమాక్స్ లో హీరోయిన్ తో గొడవ పడే సీన్ లో, ఆ తరువాత ఇద్దరూ ఒకటయ్యే సీన్ లో కార్తికేయ ఎంతో అనుభవం ఉన్న నటుడిలా చాలా బాగా నటించాడు. హీరోయిన్ గా నటించిన దిగంగన సూర్యవంశి బాగా నటించడంతో పాటు అందంగా కనిపిస్తూ ఆకట్టుకుంది.

చాలా గ్యాప్ తర్వాత నటించిన జేడీ చక్రవర్తి కూడా ఆనంద్ పాత్రలో ఒదిగిపోయారు. జేడీ చక్రవర్తి చేత చెప్పించిన డైలాగ్స్ కూడా యూత్ ను బాగా అలరిస్తాయి. వెన్నెల కిషోర్ ఎప్పటిలాగే తనకు మాత్రమే సాధ్యమైన కామెడీ ఎక్స్ ప్రెషన్స్ తో, తన శైలి మాడ్యులేషన్ తో సినిమాలో కనిపించనంత సేపూ నవ్వించాడు. మరో హీరోయిన్ జజ్బా సింగ్, బ్రహ్మాజీ హీరో ఫ్రెండ్స్ గా నటించిన నటులు… అదేవిధంగా మిగిలిన నటీనటులు కూడా తమ పాత్రలకు పూర్తి న్యాయం చేశారు.

మైనస్ పాయింట్స్:

సినిమాలో మెయిన్ పాయింట్ పర్వాలేదనిపించినా.. ట్రీట్మెంట్ అండ్ స్క్రీన్ ప్లే మాత్రం ఆకట్టుకోవు. అవసరానికి మించి మాస్ మసాలా సన్నివేశాలు ఎక్కువైపోయాయి. కొన్ని సన్నివేశాలకు అయితే సరైన ప్లో కూడా ఉండదు. పైగా సెకండాఫ్ కొంత ల్యాగ్ అనిపించి అక్కడక్కడ బోర్ కొడుతుంది.

ఇక లవ్ సీన్స్ కూడా ఏ సీన్ కి ఆ సీన్ కథ ప్రకారమే సాగుతున్న భావన కలిగించినా.. ఓవరాల్ గా కథనం మాత్రం ముందుకు నడిపించవు. పైగా కొన్ని కామెడీ అండ్ లవ్ సీన్స్ కోసమని సినిమా లెంగ్త్ ని పెంచేయడం సినిమాకి మరో మైనస్ పాయింట్. దీనికి తోడు సినిమాలో అక్కడక్కడ బూతులు శృతిమించాయి.

మొత్తానికి దర్శకుడు తానూ అనుకున్న కంటెంట్ ను స్క్రీన్ మీద గొప్పగా ఎలివేట్ చేయలేకపోయారు. సినిమాను ఇంట్రస్టింగ్ ఎలెమెంట్స్ తో ఆసక్తికరంగా మలచలేకపోయారు. కంటెంట్ పరంగా మంచి భావోద్వేగాన్ని పండించే ప్రేమ సన్నివేశాలు రాసుకునే అవకాశం ఉన్నా, దర్శకుడు మాత్రం నాలుగు రొమాంటిక్ సీన్స్ అండ్ సాంగ్స్ నే హైలెట్ గా భావించి సినిమాని నడిపించారు.

సాంకేతిక విభాగం :

సాంకేతిక విభాగం గురించి మాట్లాడుకుంటే.. దర్శకుడు టిఎన్ కృష్ణ కొన్ని ప్రేమ సన్నివేశాల్లో మెప్పించే ప్రయత్నం చేసినా, పూర్తి స్థాయిలో ఆకట్టుకునే విధంగా కథా కథనాన్ని మాత్రం రాసుకోలేదు. ఇక ఆర్ డి రాజేష్ సినిమాటోగ్రఫీ బాగుంది. గోవాలో వచ్చే దృశ్యాలన్నీ ఆయన చాలా అందంగా చూపించారు.

ఇక సంగీత దర్శకుడు నివాస్ కె ప్రసన్న అందించిన పాటలు పర్వాలేదనిపస్తాయి. ప్రవీణ్ కె ఎల్ ఎడిటింగ్ బాగుంది. నిర్మాత కలైపులి ఎస్ థాను పాటించిన ప్రొడక్షన్ వాల్యూస్ కూడా చాలా బాగున్నాయి.

తీర్పు :

టిఎన్ కృష్ణ దర్శకత్వంలో కార్తికేయ, దిగంగన సూర్యవంశి హీరో హీరోయిన్లుగా తెరకెక్కిన ఈ రొమాంటిక్ డ్రామా పెద్దగా ఆకట్టుకోలేకపోయింది. అయితే థీమ్ తో పాటు సినిమాలో యూత్ కి నచ్చే ఎలిమెంట్స్, కార్తికేయ నటన, కొన్ని డైలాగ్ లు సినిమాకి ప్లస్ పాయింట్స్ గా నిలవగా.. కథా కథనాలు ఆసక్తి కరంగా సాగక పోవడం, సినిమాలో కథకు అనవసరమైన కామెడీ అండ్ ప్రేమ సీన్స్ ఎక్కువుగా ఉండటం.. అన్నిటికి మించి సినిమాలో సరైన ప్లో మిస్ అవ్వడం, అలాగే స్లోగా సాగుతూ బోర్ కొట్టించడం.. వంటి అంశాలు సినిమా ఫలితాన్ని దెబ్బ తీశాయి. మరి ఇలాంటి చిత్రాన్ని తెలుగు ప్రేక్షకులు ఎంతవరకు ఆదరిస్తారనేది చూడాలి.