Gorilla

                 It would be easy to dismiss Gorilla as a silly, far-fetched film, but the fact is that the film works. The chief reason for this is that the director, Don Sandy, understands the silliness and gets the the cast and crew to tag along for this fun ride.

The film revolves around three down-on-luck friends, who have their own problems. Jeeva (Jiiva, likeable), is a petty criminal, but has fallen in love with Jhansi (Shalini Pandey, trapped in a mandatory romantic interest role), who is being pressured to get married. Sathish (Sathish, whose wisecracks click this time), who is his family’s sole breadwinner, has been given the pink slip at his work, and Venkat (Vivek Prasanna) is an aspiring actor who hopes he can become a hero if he has money. Into their life walks Sadhik (Madhan), a farmer who is on the verge of committing suicide after being turned down by the banks. All four hatch a plan to rob a bank, in an inebriated state, and circumstances force them to follow through with what seems to be a ridiculous plan.

The bank robbery and the events that follow border on the absurd, but Sandy dives into it gleefully and uses comedy effectively to make us overlook the lack of logic. And like many filmmakers these days, he uses issues from the near past – from 15 lakh being credited into every citizen’s account to Hindi speakers being appointed in govt jobs in Tamil Nadu, hospital footage, Aadhaar card, Digital India, Vijay Mallaya, fishermen shootings, Marina protests – to offer crowdpleasing political commentary. The main issue that he focuses on is the one involving the plight of farmers, and this is where the film feels exploitative, especially with dialogues that talk about how banks are trusting beer company owner more than ‘naattukke soru podra vivasaayi’ when issuing loans. There are times when the film comes dangerously close to being melodramatic and ruining the farcical nature of the plot. Thankfully, the cast ensure that things don’t turn too serious, cracking a joke or two to lighten the mood.

As for the chimp, it only adds to the nuttiness (it even has a habit of hitting people in the nuts). Sure the film would have worked even without this character, which mainly is used for reaction shots, but right now, it’s inclusion only adds to the film’s anything goes approach.

                ஜீவா, சதீஷ், விவேக் பிரசன்னா மூவரும் நண்பர்கள். ஜீவா போர்ஜரி செய்து வாழ்க்கையை ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறார். சதீஷ் ஐடியில் வேலை பார்க்கிறார். விவேக் சினிமாவில் நடிக்க சான்ஸ் தேடுகிறார். சதீஷுக்கு வேலை போய்விட, தற்கொலைக்கு முயல்கிறார். அவரை ஜீவா காப்பாற்றுகிறார். பணம் தான் வாழ்வின் பிரச்சனை என பணத்தை கொள்ளையடிக்க முயல அவர்களின் கீழ் வீட்டில் குடியிருக்கும், விவசாயத்தால் பாதிக்கப்பட்ட விவசாயி இவர்கள் குழுவில் சேர்ந்து ஐடியா தர, நால்வரும் பேங்கை கொள்ளையடிக்கிறார்கள். சிம்பான்ஸி செய்யும்சேட்டையில் போலீஸ் வந்துவிட எப்படி தப்பிக்கிறாரகள் என்பதே கதை. 

சிம்பான்ஸியுடன் ஒரு சோப்ளாங்கி கும்பல் பேங்க்கை கொள்ளையடிக்கும் ஹாலிவுட் பட பாணி ஐடியா. அதை சரியாக எழுதி விவசாயிகளுக்கு குரல் கொடுக்கிறேன் பேர்வழி என்று சொதப்பியிருக்கிறார்கள்.ஜீவா சதீஷ் விவேக் மூவருக்கும் கெமிஸ்ட்ரி நன்றாக ஒர்கவுட் ஆகியிருக்கிறது. இந்தப்படத்தை முழுசாக பார்க்க வைப்பதே அவர்களின் கெமிஸ்ட்ரிதான். வசனங்கள் நட்புக்குள் கலாய்த்துக்கொள்ளும் ஒரிஜினால்டியை கொண்டு வந்திருக்கிறது. பேங்க்குக்குள் போகும் வரை படம் தடுமாறிக் கொண்டிருக்கிறது. 

அதன் பிறகும் பராவயில்லை ரகமதான். ஒரு பேங்க் கொள்ளை எத்தனை பரப்ரப்பாக இருக்க வேண்டும் ஆனால் இதில் சவசவவென்று இருக்கிறது. கூர்கா மாதிரியே போலீஸ் இதிலும் காமெடி செய்து கொண்டிருக்கிறது.ஷாலினி பாண்டே தமிழ் சினிமாவின் காதலி எக்ஸ்ட்ரா அவ்வளவே!. பேங்க் கொள்ளையில் எத்தனையோ சுவாரஸ்யங்கள் இருக்க இந்தப்படத்தில் எதற்கு விவ்சாயிகளின் பிரச்சனையை இழுத்தார்கள் எனத் தெரியவில்லை. அதிலும் மூச்சுக்கு முன்னூறு முறை விவசாயி தெய்வம், சோறு போடுகிறான் எனப் பேசுவது, விவசாயியை பெருமைப்படுத்தும்படி இல்லை. தயவு செய்து தமிழ் சினிமா அவர்களை விட்விட்டு விட்டால் நன்றாக இருக்கும். 

அதேபோல் ஜல்லிக்கட்டு இளைஞர்களையும் கொஞ்சம் விட்டுவையுங்கள் போதும். சமூக வலைதளங்க்களை பார்த்து விட்டு கிளம்பி வரும் கூட்டம் வேலையில்லா பட்டதாரி படத்தோடு முடிந்துவிட்டது. மீண்டும் மீண்டும் அந்தக் காட்சி வந்து கோண்டிருப்பது அலுப்பு. பேங்க் கொள்ளை விவசாயி பிரச்சனையாக மாறுவத்துதான் படத்தின் மைனஸ். பேங்க் கொள்ளையில் எந்த ஒரு தீவிரமும் இல்லை கடைக்குள் பொருள் வாங்குவது போல் இருக்கிறது. எந்தப் பிரச்சனை வந்தாலும் அடுத்த நொடியில் ஹீரோ தீர்த்து விடுகிறார். பின் திரைக்கதை எப்படி ரசிகர்களை கவரும். பேங்க்கை சுற்றி வளைத்த பிறகு உள்ளே இருப்பவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் எந்த டீடெயில்களும் இல்லை. இப்படி படம் முழுக்க இருக்கும் சொதப்பலகள் படத்தை பின்னால் இழுக்கிறது. 

ஜீவா அவருக்கு மிக சுலபமாக செய்யும் சிவ மானசுல சக்தி பட கேரக்டர். குறையில்லாமல் செய்திருக்கிறார். கதை தேர்வில் இன்னும் கவனம் செலுத்துங்கள் ஜீவா. சதீஷ் ஓராயிரம் படங்க்களில் செய்ததை இதிலும் ரிப்பீட் செய்த்திருக்கிறார்.அப்படியே யாரிடமாவது நடிப்பை கற்றுக் கொண்டால் நல்லது. விவேக பிரசன்னா மனிதருக்கு நன்றாக நடிக்க வரும் ஆனால் படத்தில் தான் அதற்கு இடமில்லை. யோகிபாபு வருகிறார். சில பஞ்ச்களோடு அவர் பணி முடிந்து போகிறது. அவர் முகத்தைப் பற்றிய காமெடி தேவைதனா ? சிம்பன்ஸி காங்க் அட்டகாசமாக் நடித்திருக்கிறது. எப்படி முடிந்தது?. யோகிபாபுவை கொஞ்சுவது. திருட்டுத்தனங்கள் செய்வது, பிட்டுப்ப்டம் பார்ப்பது, மொத்தப் படத்தின் ஈர்ப்பாக இருப்பது சிம்பன்ஸி காங்க் தான். மற்றவரகள் செட் பிராப்பர்ட்டிகளாகவே இருக்கிறார்கள். 

இயக்குனருக்கு இரண்டாவது படம் ஒரு நல்ல காமெடிப்படத்தை சமூக கருத்துக்கள் சொல்கிறேன் என குழப்பி அடித்திருக்கிறார். நன்றாக கட்டமைக்கப்பட்ட படம் திரைக்கு சரியாக வந்து சேரவில்லை. அதை அடுத்த படத்திலாவது கவனித்தால் நன்று. பாதிப்படம் பேங்க்கிற்குள் தான் ஒளிப்பதிவாளர் குருதேவ் சமாளித்திருக்கிறார். பேங்க் செட்டென்பது அப்படியே தெரிகிறது. இசை சாம். அவரா இசை எனக் கேட்கக்கும்படி இருக்கிறது. கமல், ரஜினியையும் காலாய்ய்திருக்கிறார்கள். வசனங்கள் படத்தின் பெரும்பலம். கொரில்லா சுவாரஸ்யம் இல்லா சிரிப்பு வெடி.